Jumaat, 21 Oktober 2016

Dasar Perumahan Negara - apa bakal dilakukan Najib?

Sudah menjadi lumrah kepada setiap menteri kabinet yang baharu untuk mewujudkan dasar-dasar yang kononnya demi kepentingan rakyat.
Malangnya, sejauh manakah kabinet perdana menteri Malaysia mengkaji impak bagi setiap keputusan yang diambil?
Menteri Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan, Tan Sri Noh Omar dalam Dewan Rakyat semalam terpinga-pinga apabila diajukan persoalan tentang Skim Pinjaman Projek Perumahan Rakyat (PPR) dan Perumahan Awam (PA) DBKL melibatkan skim rent to own sebelumnya.
Di dalam Dewan Rakyat, Noh menjelaskan skim sewa beli rumah dengan syarat rumah PPR akan ditetapkan pada RM3,000 supaya ia selaras dengan penerima BR1M dan mudah untuk kementerian membuat semakan sama ada mereka yang dapat rumah ini terdapat dalam senarai tersebut.
Beliau dakwa skim sewa beli atau rent-to own oleh KPKT yang akan diumum Perdana Menteri sebentar lagi untuk perumahan PPR merupakan tawaran kali pertama tidak tepat sama sekali.
Kementerian Wilayah Persekutuan dan DBKL telah melaksanakan penjualan PPR Majlis Tindakan Ekonomi Negara (MTEN) dan Perumahan Awam (PA) di Kuala Lumpur sejak tahun 2009 lagi.
Penjualan ini memberi peluang kepada warga kota membeli rumah kos rendah di bandar dengan permulaan harga RM 21, 500 hingga RM 35, 000 melalui bayaran sewa tetap.
Pada Disember tahun 2013, seramai 1,096 pembeli menerima dokumen penjualan rumah mengikut skim pembiayaan khas penjualan Program Perumahan Rakyat (PPR) Majlis Tindakan Ekonomi Negara (MTEN) dan Perumahan Awam (PA) Dewan Bandaraya Kuala Lumpur (DBKL) dengan tawaran pinjaman menerusi bantuan daripada Kumpulan Wang Simpanan Pekerja (KWSP).
Secara keseluruhannya, Kementerian Wilayah Persekutuan dan DBKL menjual 45,358 unit rumah dibawah skim ini. Namun, 21,850 unit rumah, iaitu hampir 50 peratus dibawah bekalan skim ini tidak mampu dibeli penyewa.
Walaupun Skim Pembiayaan Khas penjualan PPR Majlis Tindakan Ekonomi Negara (MTEN) dan Perumahan Awam memudahkan penyewa membeli dan memiliki rumah, tetapi masih ada kelompongan yang menyukarkan penyewa mendapat tawaran pembelian rumah PPR dan PA DBKL.
Kadar faedah atau kadar keuntungan yang akan dikenakan ke atas pinjaman sebanyak 6.5 peratus, di mana 1 peratus adalah untuk kos perkhidmatan dan 5.5 peratus kepada KWSP.
Pada kadar 6.5 peratus selama 25 tahun, harga rumah asal boleh mencecah dua kali ganda iaitu daripada RM35,000 kepada RM70,800. Sewajarnya skim yabg diwujudkan bukan hanya memudahkan, sebaliknya menambah beban kepada rakyat.
Sekiranya kadar dua peratus digunakan, sama seperti yang diberi oleh kerajaan BN kepada projek NFC, peminjam akhirnya hanya perlu membayar sebanyak RM44,400.
Hakikatnya kini, pihak kementerian akan mengulangi kesilapan yang sama sekiranya memperkenalkan dasar yang membebankan orang awam.
Pada 8 September 2016, Noh telah mengumumkan bahawa pihak pemaju boleh diberikan status yang serata dengan peminjam wang.
Malah, para pemaju berhak mengenakan kadar setinggi 12 hingga 18 peratus pada orang awam untuk pinjaman perumahan.
Meskipun kadar faedah ini menghampiri dua kali ganda kadar yang ditawarkan oleh skim pembiayaan khas penjualan PPR yang lalu, Tan Sri Omar tergamak menggambarkan kadar faedah sebegini tinggi sebagai “situasi menang-menang” yang “memberi peluang kepada pembeli membeli rumah dan pemaju menjual rumah iaitu situasi menang-menang.”
Kuasa KPKT dalam meluluskan pengeluaran lesen dibawah Akta Pemberi Pinjam Wang 1951 sebaiknya dimansuhkan.
Cadangan ini mampu mengawal selia saluran pinjaman kewangan yang seharusnya berpaksikan Bank Negara.
Kuasa pemberian lesen pinjaman oleh KPKT menjadi konflik kepentingan kepada Menteri, termasuklah dalam hubungan dengan pemaju untuk memperoleh keuntungan sedangkan keutamaan kedua-duanya adalah untuk menolong orang awam yang berpendapatan rendah.

Isu pemberian pinjaman oleh pemaju ini bukan hanya ditentang oleh pihak pembangkang, tetapi ditentang juga oleh Menteri Kewangan II, Datuk Johari Abdul Ghani.
Beliau melihat modul yang dicadangkan oleh KPKT akan mewujudkan perniagaan yang kurang mampan antara pemaju dan pembeli.
Di samping masalah kadar faedah yang terlampau tinggi dan ketidaksesuaian pemaju untuk memberi perkhidmatan pinjaman wang, terdapat beberapa persoalan yang membimbangkan saya dengan Skim Sewa Beli PPR-PA ini.
Apa jaminan pembeli mampu melunaskan bayaran, sedangkan pada kadar bank 4 peratus hingga 8 peratus juga sudah ramai yang terkandas.
Kementerian Kesejahteraan Bandar, Perumahan dan Kerajaan Tempatan perlu menyatakan kajian dalam menetapkan kaedah menentukan kadar faedah dalam pinjaman PPR-PA yang berpatutan kepada penyewa untuk mendapatkan unit rumah.
Kedua, berdasarkan kajian DBKL yang dijalankan pada tahun 2015, sebanyak 35 peratus daripada 46,454 unit PPR dan PA dipercayai disewa oleh penyewa asal yang berdaftar dengan DBKL kepada penghuni lain, contohnya seperti pekerja asing.
Apakah kaedah dan rancangan menteri untuk pengawasan dan tindakan bagi mengatasi masalah penyalahgunaan unit PPR yang telah menghalang peluang warganegara yang layak dan berkehendak perumahan kos rendah untuk menyewa ataupun membeli unit PPR?
Terakhir dan terpenting, pengumuman belanjawan hari ini merupakan peluang terbaik PM untuk mengembalikan kredibiliti sistem kewangan yang berpaksikan bank negara dan bukan mengutamakan kebajikan kroni seperti pemaju pilihan.
Akta Pemberi Pinjam Wang 1951 sewajibnya dimansuhkan oleh Perdana Menteri yang setakat ini tampaknya tidak mengendahkan pelbagai garis panduan dan akta di bawah seliaan Bank Negara Malaysia.

NURUL IZZAH ANWAR

Tiada ulasan:

Catat Ulasan

PIHAK KAMI TIDAK BERTANGGUNGJAWAP DENGAN KOMEN YANG MENYALAHI UNDANG-UNDANG MALAYSIA